Menu


  •  

Terugblik op 2020

Aan het einde van een jaar hebben we altijd de neiging om terug te blikken op het afgelopen jaar en goede voornemens voor het komende jaar op te stellen. Ook ik blik graag met jullie terug op 2020. Een jaar om snel te vergeten, want ik denk dat Corona dit jaar toch heel donker heeft gekleurd. Maar ik weiger om alleen maar negatief terug te kijken op 2020. Want naast dat er veel leed en verdriet was, er veel niet kon of mocht, is er wel degelijk getennist. Sterker nog: tennis was dé Coronasport van 2020 (en misschien ook wel van 2021).


Het jaar begon voor veel Apeldoornse tennissers zoals andere jaren: tennissend in de hal of op een kunstgras- of smashcourt baan. Of in de sportschool, waar werd gewerkt aan de conditie voor het buiten tennisseizoen. Maar nog voordat we onze trainingen konden omzetten in vlammende rally’s en wedstrijden op de buitenbanen, gooide Corona roet in het eten. In maart kondigde Rutte de eerste Coronamaatregelen aan en alle tennisparken werden gesloten. Maar dat weerhield tennissend Apeldoorn er niet van om te blijven sporten. Trainers verzorgden online tennis challenges en tennisgroepjes deden online workouts. En een aantal tennissers konden de tennisbaan echt niet missen en huurden een tennisbaan bij campings in de omgeving van Apeldoorn. Ik moet toegeven dat ook ik dat heb gedaan en daarbij veel bekenden tegen kwam. Ook was de tennisbaan in het Mheenpark erg populair (ja, daar ligt gewoon een tennisbaan!). De scheuren in het beton, te hoge of juist te lage netten, of een net van staal waardoor een netbal soms achter de baseline eindigde (!) werden voor lief genomen. De Coronamaatregelen zorgden ervoor dat we nog meer van tennis gingen houden dan we al deden. ‘Je beseft pas wat je hebt, als je het even niet meer hebt’ klopt als een bus.


Eind april mocht de jeugd weer de tennisbaan op en vanaf 11 mei waren de tennisbanen weer open voor iedereen. En toen zijn we massaal gaan tennissen. En niet alleen tennissers die al jaren speelden, maar ook hockeyers, voetballers en volleyballers trokken naar de tennisbaan. Want de Coronamaatregelingen zorgden niet voor belemmeringen op de tennisbaan. Oke, een high five mocht niet meer, maar dat werd al snel vervangen voor een high five met een racket. Tennis werd dé Coronasport! En er werden zelfs weer toernooien georganiseerd. Ook de ATK ging door met meer inschrijvingen dan het jaar ervoor. Er was dan weliswaar geen finalepark, toch was de ATK-sfeer volop aanwezig. En in september ging de ‘voorjaars’competitie ook nog van start. En nog met mooi zomers weer ook. Ook startten in oktober de Decathlon Tennis Talent Trainingen voor kinderen van 7 t/m 10 jaar. Eind augustus vond hiervoor de selectie plaats en dat was het startschot om de toekomst van het Nederlandse tennis te versterken. Hoewel de ‘voorjaars’competitie helaas niet afgespeeld kon worden vanwege de tweede Coronagolf, hebben we toch maar mooi heel wat uren op de tennisbaan gestaan. En daarbij hebben alle Apeldoornse tennisclubs veel nieuwe leden gekregen en zit het Apeldoorns tennis weer in de lift.


Ook konden we op tv genieten van tennis op wereldniveau. Het jaar begon goed met in januari de Australian Open. Al was er veel ophef voorafgaand aan het toernooi en waren er zelfs voorstanders om het toernooi te cancelen. Door de enorme bosbranden in Australië was de luchtkwaliteit namelijk erg slecht. Er werd zelfs gezegd dat de luchtkwaliteit gelijk stond aan het roken van acht sigaretten. Maar de echte toppers wisten hier goed mee om te gaan en we konden genieten van fenomenale wedstrijden. Het toernooi werd uiteindelijk bij de mannen gewonnen door Novak Djokovic en bij de dames (toch enigszins verrassend) door Sofia Kenin. In februari speelden de wereldtoppers in Rotterdam tijdens het ABN AMRO toernooi en zagen we Gael Monfils winnen. Daarna stortte het internationale tennis compleet in door Corona. Wimbledon werd afgelast en de US open, Roland Garros en de Olympische spelen werden uitgesteld. Voor veel tennissers brak een onzekere tijd aan, want alleen de echte top kan leven van een tennisbestaan. Een aantal wereldtoppers besloten zelf toernooien te organiseren met nieuwe, innovatieve regels. De Ultimate Tennis Showdown was hier een mooi voorbeeld van. Er werd op tijd gespeeld en er konden allerlei powerkaarten ingezet worden. Een combi tussen tennis en gokken. Al was de puntentelling enigszins lastig te volgen (en de puntentelling bij tennis is al moeilijk genoeg), het leverde wel geweldige en spannende tennismomenten op. Tijdens de Adriatic Tour van Novak Djokovic waren er mooie demonstratiewedstrijden te zien, maar het toernooi leverde vooral veel verontwaardiging op met de massa’s toeschouwers die schouder aan schouder op de tribunes zaten. En er doken ook filmpjes op van toptennissers die met elkaar aan het feesten waren in een club. En, niet geheel verrassend, bleken er na afloop veel Coronabesmettingen te zijn. Ook topspelers zoals Dimitrov, Coric en Djokovic raakten besmet. Initiatiefnemer Djokovic kreeg (terecht!) veel kritiek en dat werd nog eens versterkt doordat hij zich ook na de positieve Coronatest niet aan de regels hield door naar zijn huis in Monaco terug te gaan en zich negatief uit te laten over een eventueel Corona vaccin. Hoewel hij waarschijnlijk in een recordtijd volgers en fans verloor, bleef hij zichzelf verdedigen. Maar zijn karma-moment kwam later!


Eind augustus ging, ondanks het gigantisch aantal Coronabesmettingen in Amerika, de US Open gewoon van start. Veel toptennissers deden niet mee en de tennissers die wel meededen hadden weinig wedstrijdritme. Het was dan ook moeilijk te voorspellen wie het goed zouden doen. Toch waren het Thiem en Osaka die hun favorietenrol waarmaakten. Maar het meest spraakmakende moment was toch wel de diskwalificatie van Djokovic. Toen hij uit frustratie een tennisbal wegsloeg en een lijnrechter raakte, werd hij resoluut van de baan gestuurd. Voor een topsporter natuurlijk een vreselijk moment, maar ik moet eerlijk toegeven dat ik het toch erg vermakelijk vond. Karma is a b*tch! De US Open had ook nog Nederlandse en zelfs Apeldoornse hoogtepunten. Diede de Groot won het rolstoelvrouwenenkelspel en Wesley Koolhof, die enige tijd in Apeldoorn heeft getennist, stond in de finale van het heren dubbelspel. Helaas verloor hij de wedstrijd, maar zijn moment van 2020 moest nog komen.


Roland Garros vond dit jaar plaats in september en oktober. Het was een stuk kouder in Parijs en er was ook veel regen. Maar ondanks de vreselijke leggings, longsleeves en andere lelijke warmhoudende tenniskleren, konden we wel genieten van mooi tennis. En zonder regenonderbrekingen, want Court Philippe-Chatrier heeft sinds dit jaar een dak dat dicht kan. Nadal behaalde in de finale niet alleen zijn honderdste overwinning op Roland Garros, hij schreef het toernooi ook nog eens voor de dertiende (!) keer op zijn naam. Bij de dames was Iga Świątek dé verrassing van het toernooi. Met geweldig graveltennis won ze met overmacht de titel en dat op slechts negentien jarige leeftijd.


Het internationale tennis werd in Londen afgesloten met de ATP Finals. In the 02 Arena in Londen namen bij de mannen de acht beste enkelspelers en de acht beste dubbelkoppels het tegen elkaar op. Medvedev won in het enkelspel, maar de winst in de dubbel van ‘onze’ Wesley Koolhof was toch wel by far het hoogtepunt. Koolhof is hiermee de vierde Nederlander in de historie die erin is geslaagd de titel te veroveren. Een hele mooie afsluiter van een bizar jaar.


Hoewel 2020 niet het jaar was zoals we ons in 2019 hadden voorgenomen, zijn er wat mij betreft toch veel tennis hoogtepunten geweest waar we op terug kunnen blikken. Maar ik hoop toch echt dat 2021 een veel beter jaar zal zijn. Samen met het ATF bestuur wens ik iedereen een gelukkig, sportief maar bovenal gezond 2021 toe.

30 december 2020, geschreven door Manon de Rijk


Dit item delen op: